poniedziałek, 5 marca 2012

Co jest twoje, to jest moje, a co moje...


Swój, swoja, swoje son pronombres posesivos que ayudan a precisar quién es la persona que posee el objeto en cuestión. Intento a explicarlo de manera más sencilla posible: cuando el objeto que aparece en la frase pertenece al sujeto de la misma frase se suele poner

swój, swoja o swoje
en vez de
mój, moja, moje,
twój, twoja, twoje,
jej, jego,
nasz, nasza, nasze,
wasz, wasza, wasze,
ich.

Kasia wzięła jej torebkę: el bolso puede ser de Kasia o no; a lo mejor de su amiga.
Kasia wzięła swoją torebkę: no hay duda que ese bolso pertenece a Kasia.
Wiśniewscy jadą ich samochodem: el coche es o no es de los Wiśniewscy
Wiśniewscy jadą swoim samochodem: no hay duda que el coche pertenece a los Wiśniewscy.
(Ty) weź mój paszport: el sujeto (ty) no es el dueño del objeto (paszport) por tanto no podemos cambiar mój por swój.
(Ty) weź twój paszport: el sujeto (ty) es es el dueño del objeto (paszport) por tanto conviene cambiar twój por swój. (Ty) weź swój paszport.

Como el tema es un poco complicado voy a acabar con un dicho polaco que no tiene tanto misterio. Lo que se ve en la foto (tomada de la página http://lived1.blog.onet.pl/) puede servir de imagén para ese dicho relacionado con los pronombres posesivos:

CO JEST TWOJE, TO JEST MOJE, A CO MOJE, TO NIE RUSZAJ.

Lo que es tuyo es mío y lo que es mío no lo toques:)

2 komentarze:

  1. ¿entonces el uso de swój es opcional? ¿sólo para evitar la ambigüedad? en la vida real, si digo: "Kasia wzięła jej torebkę" y todos sabemos que estoy hablando del bolso de Kasia, ¿no pasa nada? ¿no es incorrecto?
    esta misma regla la aprendí para el ruso pero nunca comprendí si era obligatoria u de uso recomendado...

    OdpowiedzUsuń
  2. Princesa amnesia: muy buena pregunta, he tenido que investigar un poco a ver que dicen los linguistas polacos sobre el tema. He encontrado diferentes opiniones pero la que más me convence dada la lógica y la fuente de la que procede es esa: SI EXISTE LA POSIBILIDAD DE USAR EL PRONOMBRE "SWÓJ" HAY QUE DARLE LA PRIORIDAD. Habrá situaciones cuando nos conviene dejar "mój" -aunque se pueda sustituir- por ejemplo en la frase: "Ja piję moją wodę, a ty pijesz twoją", para marcar la diferencia entre lo que tiene que hacer cada uno. Por eso no podemos decir que es incorrecto. Es muy recomendado, ¿podríamos decirlo así?

    Abajo cito la fuente original en la que me he basado finalmente. Procede de la página http://poradnia.pwn.pl

    mój i swój

    Czy zaimki dzierżawcze mój i swój można stosować zamiennie, czy też istnieje pomiędzy nimi jakaś różnica?

    Zaimka swój oczywiście nie da się zawsze zamienić na mój, np. „Pilnuj swoich spraw” albo „Każdy jest kowalem swojego losu”. O takiej zamianie można by mówić tylko wtedy, gdy przez słowo swój jest określany – bezpośrednio lub pośrednio – rzeczownik składniowo zależny od czasownika w 1. osobie liczby pojedynczej, np. „Lubię swoją pracę”, „Myślę o swojej pracy”, „Myślę o wynikach swojej pracy”. Jednak i wtedy w wyniku zamiany może powstać wersja gorsza, por. „Mam swoje powody” i „Mam moje powody”. W praktyce więc, jeśli tylko istnieje możliwość użycia zaimka swój, lepiej mu dać pierwszeństwo.
    Warto zauważyć, że również odwrotna zamiana – mój na swój – z powodów wyżej wymienionych nie zawsze skutkuje. Na przykład zdania „Moja siostra dobrze gotuje” nie zamienimy na „Swoja siostra dobrze gotuje”.
    — Mirosław Bańko, PWN

    OdpowiedzUsuń

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails